Avijacija kao grana vojne industrije u Prvom svetskom ratu nije igrala gotovo nikakvu ulogu, ali zahvaljujući razvoju tehnologije u međuratnim godinama, upravo su avioni bili vinovnici najvećih razaranja u istoriji civilizacije. Po završetku sukoba, ratno vazduhoplovstvo je, bez obzira na stranu, za sobom ostavilo milione mrtvih i porušene gradove. Sa takvim činjeničnim stanjem, slobodno se može reći da je jedina dobra stvar proizašla iz Drugog svetskog rata stvaranje B-Uhr satova.

Obavezan deo uniforme svakog pilota bio je i ručni sat, takozvani navigatorski, korišćen uz mape, kompase i sekstante za izračunavanje svih vitalnih podataka u toku jednog leta. Kada je rat 1939. godine izbio, Nemačka je pokrenula proizvodnju vojničkih satova, ali je za pilotske izabrano samo pet kompanija koje su bile dovoljno kvalitetne za njihov razvoj. U početku, jedino je manufaktura A. Lange & Söhne bila zadužena za proizvodnju B-Uhr satova, ali pošto je njihov naručeni broj premašivao mogućnosti kompanije, International Watch Company, Laco, Wempe i Stowa su se pridružili njihovoj proizvodnji. Naziv B-Uhr izveden je od Beobachtungs-Uhr, izraza slobodno prevedenog kao osmatrački satovi.

Sa dizajnerske strane, oni su morali da ispune nekoliko uslova, a to su bile lako čitljive arapske brojke, centralna sekundara, velike krunice u obliku dijamanta ili lukovice koje bi omogućavale podešavanje sata u debelim kožnim rukavicama i dugački kaiševi, za njihovo nošenje preko pilotskih jakni. Prepoznatljiv element dizajna bio je i trougao sa dva kruga koji se nalazio na markeru od 12 sati, koji je u uslovima noćnog letenja označavao gornju stranu sata. Propisano antimagnetsko kućište i činjenica da su tadašnji mehanizmi najvećeg kvaliteta imali između 42 i 46mm u prečniku doveli su do toga da kućišta B-Uhr satova budu ogromna, sa 55mm prečnika. Postojala su dva modela, jedan sa velikim ciferom koji je označavao minute odnosno sekunde i centralno postavljenim podbrojčanikom sa satima. D drugi, poznatiji, na ciferu je imao samo oznake za sate,  a oba modela su bila na ručno navijanje.

Originalno je za Luftwaffe napravljeno oko 1200 jedinica, a mnoge kompanije danas proizvode omaže i modele inspirisane njima. Najveća razlika omaža u odnosu na originalne B-Uhr satove je veličina, danas smanjena na one ugodnije za svakodnevnu upotrebu, ali i korišćenje automatskih mehanizama. Stowa kao prvobitni proizvođač u svojoj ponudi ima satove inspirisane  originalnim pilotskim, a IWC je po završetku rata otišao korak dalje, te nastavio sa razvojem osnovnog koncepta i njegovim plasiranjem na tržište luksuznih satova. Kompanija iz Šafhauzena samim tim je zaslužna za današnje široko prihvatanje B-Uhr satova koji su zahvaljujući IWCu izažli iz niše satova za kolekcionare militarije. Njihov crni cifer sa belim luminiscentnim kazaljkama i markerima danas se smatra osnovom razvoja gotovo svakog pilotskog sata, a njihovom spartanskom šarmu, bez obzira na prošlost, retko ko može da odoli. Njihov minimalistički dizajn, ako kućište nije preveliko, čini ih prihvatljivim i uz odelo, mada će uvek više voleti društvo kožne jakne i naočara za sunce. Ako u vama i  dalje postoje snovi o letenju ili prosto volite spartansku privlačnost u satovima, B-Uhr satovi su jedan od najelegantnijih i finansijski najdostupnijih načina da sa sobom svakog dana ponesete komad neba.

 
 
Izvori fotografija 1, 2, 3